Jakob Sigurðsson stundaði búskap með konu sinni, Ingveldi Sigurðardóttur, fyrst í Jórvík í Breiðdal en síðar fóru þau milli kota í Vopnafirði uns Jakob lést á Breiðumýri. Hann var þá rétt liðlega fimmtugur og dó frá að minnsta kosti sjö börnum. Jakob var listaskrifari og góður teiknari enda er Melsteðs-Edda fallega skrifuð og uppsett. Þrátt fyrir fátækt og ómegð var Jakob furðu afkastamikill skrifari. Á Landsbókasafni Íslands – Háskólabókasafni eru til dæmis varðveitt fjórtán handrit með hans hendi, hið mesta þeirra upp á 339 blöð með fimmtán riddara-, ævintýra- og fornaldarsögum. Einnig er varðveitt annað myndskreytt handrit með hans hendi á Árnastofnun, sálmahandrit sem hefur safnmarkið SÁM 3.
Skrifarinn

Efni
Handritið skiptist í sjö misstóra hluta og hefur fjórar efnistengdar titilsíður. Í lok fyrsta hlutans, á blöðum 73r–80v, eru sextán heilsíðumyndir tengdar efni handritsins. Þar má t.d. sjá geitina Heiðrúnu standa uppi á Valhöll, svo og Óðin, Loka og Hæni að matreiða uxa. Listrænar skýringarmyndir og töflur eru í seinni hluta handritsins og tengjast þær umfjöllun um stafróf og rúnir, tímatalsfræði, læknisfræði og reikningslist.
Ferð og flug
Eftir daga Jakobs flæktist handritið um Norðausturland og var meðal annars í eigu Skarða-Gísla, föður Arngríms málara. Seinna á 19. öld komst það í hendur Elínar Sigríðar Magnúsdóttur, sex barna móður frá Halldórsstöðum í Kinn, sem fór með handritið til Kanada árið 1876. Elín Sigríður nam land rétt hjá Gimli á bæ sem hún nefndi Melstað og er Melsted ættarnafn afkomenda hennar. Af því dregur handritið nafn sitt og er kallað Melsteðs-Edda. Seinna keypti fjölskylda Arnar Arnar, ræðismanns Íslands í Minnesota í Bandaríkjunum, handritið af Kenneth Melsted og gaf það til Árnastofnunar við hátíðlega athöfn í Þjóðarbókhlöðu 13. febrúar árið 2000.