Flestar varðveittar skinnbækur frá miðöldum geyma lög, fyrst og fremst Jónsbók frá 1281 og kristinrétt Árna biskups Þorlákssonar frá 1275, auk réttarbóta konungs og kirkjuskipana. Til eru hátt á annað hundrað lögbóka og lögbókarbrota frá miðöldum, nærri fjórðungur allra íslenskra handrita og handritsbrota á skinni sem til eru. Þegar Árni Magnússon var rétt rúmlega tvítugur eignaðist hann þrjár veglegar lögbækur frá 14. öld hjá vinum og vandmönnum í Dalasýslu. Þær urðu kveikjan að handritasöfnun hans.

Már Jónsson, sagnfræðingur, mun í fyrirlestraröðinni Góssið hans Árna segja frá einu þessara handrita, AM 344 fol. eða Ljárskógabók, efni þess lýst og ferli, sem og afskiptum Árna af textanum og lýsingu hans á varðveislu þess, hinni fyrstu sinnar tegundar.